Żal Turina po Belegu



Przeklęta niech będzie ta chwila,
przeklęte niech będą me oczy!
Przeklęty strach, co je zamroczył,
przeklęta ramion mych siła!
Valarowie! Gdzie wasza łaska!?
Gdzie sprawiedliwość wieczna!?
Jak klinga miecza jest obusieczna,
równie jak ona płaska!


...


Tak w pustce nocy Turin rozpacza,
a z przebitego czarnym mieczem
życie szeroką strugą ciecze
i wsiąka w ciemność co go otacza...

* maj 2005