Oczarowany


Czy wiesz, ma miła, jak piękną jesteś?
Jeszcze twym śpiewem dźwięczy powietrze,
jeszcze twym tańcem drżą krople rosy...
W milczeniu stoję, znużony, bosy,
chłonę twe piękno z wiatru powiewów,
z gwiazdy poświaty i ptaków śpiewu...
Kiedy podążysz w bukowe knieje,
ja w bladym świcie, co ledwie dnieje,
szukam twych śladów wśród traw tysiąca
i blasku twego, w jasności słońca.

* sierpień 2003