Wspomnienie



Gdy wracałam z błękitnych przełęczy,
słońce gasło wśród cieni łagodnie.
Puszcza złotem lśniła po horyzont,
oddychając cicho i spokojnie.

Na przesmykach, w pośpiechu zieleni
młodych pąków- wczesna drżała wiosna.
Grały liry pierwiosnków na błoniach,
a nad głową pieśń ptaków się niosła.

Aleje buków wiodły mnie dalej,
aż nad śpiewne Tol Galen strumienie,
gdzie nad wody najczystszym kryształem
echo niosło Ulumuri brzmienie.

Nocą gwiazdy na nieba kopule
rozbłyskały dalekie i piękne,
i wraz z Vardy westchnieniem- spadały
srebrną rosą w milczenie gór ciemnych...