Rozmiar tekstu:
11 px  12 px
14 px





    

The History of Middle-earth tom II

Nifrodel



    The Book of Lost Tales część II - została pierwszy raz wydana w Polsce pod nazwą Ostatnie Legendy Śródziemia, w jednotomowej serii wydawnictwa Atlantis w 1996 r. Jednak w 1998 wydawnictwo Amber umieściło teksty z tego woluminu w II i III tomie Księgi Zaginionych Opowieści. Istnieją więc w Polsce dwa wydania pod różnymi tytułami. Od dawna nie wznawiane wydanie Atlantisu, jest dziś tzw: "białym krukiem" na tolkienowskim rynku.
    The Book od Lost Tales II zawiera dwie wersje Opowieści o Tinuviel, dużo szerszą wersję Opowieści o Upadku Gondolinu od tej, która możemy spotkać w Niedokończonych Opowieściach, wiersze: Éalá Éarendei Engla Beorhtast, Przykazanie Minstrela, Wybrzeże Faëry, Szczęśliwi marynarze, Miasto Żywego Smutku i Pieśń Eriola a także spis nazw i imion. Teksty są napisane tym samym stylem, który charakteryzuje część pierwszą, są jednak bardziej rozbudowane i ciekawsze.
    Historia Alfwin´ego pokazuje z kolei, że Tolkien długo myślał o pośredniku między Elfami a Ludźmi w osobie żeglarza i nigdy tego pomysłu do końca nie zarzucił, pozostawia on bowiem w po sobie w legendach liczne ślady.
    Rozdziały The Book of Lost Tales II:

I The tale of Tinuviel - Opowieść o Tinuviel

II Turambar and the Foalókë -Turambar i Foalókë

III The Fall of Gondolin - Upadek Gondolinu

IV Nauglafring

V The Tale of Eärendel - Opowieść o Eärendelu

VI The History of Eriol or AElfwine and the end of the tales - Historia Eriola lub Aelfwinego I koniec legend.

    The Book od Lost Tales II skupia się przede wszystkim na Śródziemiu. Wiele nazw, miejsc i imion jest bliska lub nawet identyczna z tymi, które możemy spotkać w Sillmarillionie, jednak inne zupełnie nie przypominają późniejszych wersji. Tolkien lubił zmieniać imiona postaciom i nadawać im nowe znaczenie. I tak Sauron nazywa się tu Tevildo i jest Księciem Kotów, Beren jest Elfem, Thingol ma na imię Tinwelinte a smok Glaurung nazywa się Foalókë.
    Podobnie jak w przypadku części pierwszej polecam szczególnie miłośnikom mitów, których nie rażą wczesne koncepcje pisarza, i którzy lubią wyławiać smakowite kąski z tygla opowieści.

© Autor: Anna Adamczyk-Śliwińska 'Nifrodel'

Powrót

Ten artykuł był czytany 54 razy.