Anika Radzka

OPOWIEŚCI Z WILŻYŃSKIEJ DOLINY ANNY BRZEZIŃSKIEJ



   Opowieści z Wilżyńskiej Doliny to seria opowiadań, których główną bohaterką jest babunia Jagódka, rezolutna wioskowa wiedźma, która żadnego wyzwania się nie boi. Mimo że pragnie żyć spokojnie w niewielkiej Wilżyńskiej Dolinie, ciągle ktoś lub coś jej w tym przeszkadza: miejscowy parobek, który zakochał się w bogatej młynarzównie, nowo przysłany kapłan z misją wybicia chłopom z głowy zabobonów, czy miejscowa prostytutka, którą prześladuje wyjątkowy pech. Babunia ma więc zawsze ręce pełne roboty i bynajmniej nie robi niczego bez odpowiedniej zapłaty (np. życzenia), czy innego dobrego powodu. Znajduje przy tym czas dla siebie i odmienia się zaklęciem "młoda i piękna". Robi wtedy wszystko, co statecznym starowinkom nie przystoi.
   Opowiadania zmieniają się stopniowo z sielskich i żartobliwych na bardziej poważne: wyłania się z nich fragment historii świata znanego ze "Zbójeckiego gościńca" i "Żmijowej harfy", a babunia okazuje się jego bardzo ważną częścią. Anna Brzezińska ma niewątpliwy talent łączenia wszystkich wydarzeń i postaci z opowiadań w spójną i konsekwentną całość. Czekam z niecierpliwością, w jakich okolicznościach Jagódka pojawi się w trzecim tomie sagi i co zdziała swoim sprytem i talentem magicznym.
   Za pierwsze opowiadanie umieszczone w tym zbiorku pt. "A kochał ją aż strach" Anna Brzezińska dostała nagrodę imienia A. Zajdla. W kolejnych opowiadaniach potwierdza swoją klasę pisarską: dowcipny styl, dobrze scharakteryzowane postaci i wreszcie konsekwentne rozbudowywanie świata sprawiają, że "Opowieści z Wilżyńskiej Doliny" czyta się z ogromną przyjemnością. Sądzę, że ta książka to pewniak w nominacjach do tegorocznej nagrody im. A. Zajdla.

©Anika Radzka 22.01.2003




wróć do spisu artykułów